Woord van de regisseur

Bart Cardoen   °Brugge, 23/09/1958.

Een toneelstuk regisseren. Weledel publiek toch, ’t is niet gescheten! (Excuseert u mij de uitdrukking.) Mocht ik het in het West-Vlaams mogen zeggen, ‘k zou zeggen: “’t Is ol gèn hoar snien’!” Ge hebt daar echt geen gedacht van wat er daar zoal bij komt kijken. Neem nu dat boekske dat ge momenteel ter hand houdt. Als ge denkt dat zoiets zichzelf schrijft dan zijt ge er nevens. Telken male wordt ge als regisseur gevraagd naar een bijdrage voor in dat programmaboekje. ‘k Peins ik dan dikwijls in mijn eigen: “’k Heb nog geen werk genoeg met dat stuk zelf!” En meteen daarna komt dikwijls ook de gedachte: “De mensen zullen heus wel zien wat er daar op dat podium gebeurt!” Maar een toneelkring is zelden opgezet met dergelijke redeneringen. Als ge zo’n dingen oppert dan bekijken ze u alsof ge vier besmettelijke ziekten t’hope hebt! Handige penningmeesters hebben immers berekend dat zo’n boekske de productiekosten kan drukken.

En ze paaien u en ze fluisteren: “Dat moet geen literatuur zijn, schrijf gewoon een curriculum vitae!” Als ge dat woord driemaal na elkaar uitspreekt dan is ’t gevaar dat ge uw kaakbeen breekt niet denkbeeldig. Tenzij ge Latijn hebt gestudeerd. Maar zijt een keer eerlijk. Hebt ge hier al eens goed rondgekeken? Hoeveel zouden er hier Latijn hebben gestudeerd? Een poging misschien, gelijk de meeste onder ons. Vlak na het lagere toen uw ouders nog een hartspecialist in u vermoedden. Ik zou ze in elk geval niet te eten willen geven, zij die hun studies begonnen in het Latijn Griekse maar cum laude afstudeerden als metser. Niet dat ik iets tegen metsers heb. Integendeel. Ge moet er eens één proberen te vinden als ge er één nodig hebt! Wachttijden van twee jaar zijn niet ongebruikelijk in die branche. En dan zijn er mensen die durven beweren dat ‘den bouw’ op zijn gat zit! Maar we wijken af…

Als regisseur legt ge u dus neer bij zo’n woordje voor in ‘t boekske want ge wilt het failliet van een kring van z’n eigens niet op uw geweten hebben. Ge zet gij u neer en ge begint gij te denken aan een tekst, want uw CV zou te dunnetjes staan.

Maar wat moet ge de mensen zeggen? Dat ze hier seffens ’t schoonste stuk van hun leven zullen zien? How zeg, leg het stille! We moeten daar immers eerlijk durven in zijn. Ge zult gij in uw leven ongetwijfeld al schonere stukken hebben gezien. Neem nu de mannen onder ons. ’t Schoonste stuk dat zij ooit  gezien zullen hebben zal ongetwijfeld hun vrouw zijn. En voor de vrouwen onder ons, ’t schoonste stuk dat jullie gezien zullen hebben zal ongetwijfeld… allé, ik mag alleen maar hopen dat uw man ’t schoonste stuk in huis heeft dat jullie ooit hebben mogen aanschouwen. En mocht het zo niet zijn gedenk dan, lieve dames, dat schoonheid relatief is en al zo’n dingen!

Ge zult gij hier dus seffens niet het schoonste stuk van uw leven zien. Ge zult gij gewoon ‘ons’ stuk zien. Datgene wat wij van “Klachten” hebben gemaakt. Gedurende drie maanden hebben we iets moois proberen te creëren. We kunnen alleen maar hopen dat de vonk zal overslaan. Dat ge hier straks allemaal zit te genieten dat het klettert! Het feit dat ge hier vanavond allemaal zit bewijst dat ge wilt meegenieten van het eindresultaat. Laat ze u smaken, onze klachten.

Bart Cardoen.

theaterstuk 2018

 

Paul Coppens.

Regie : Bart Cardoen

Komedie

Inhoud
Karel Troch is een bedeesde knul die nu reeds een maand werkzaam is op de afdeling ‘Klachten’ in het grootwarenhuis ‘Janssens en Zonen’. Hij heeft, ondanks zijn 32 jaar, nog nooit naar een vrouw durven kijken. Toch heeft hij nu een afspraakje via een huwelijksbureau. Maar op de werkdag die aan deze ontmoeting vooraf gaat, loopt alles mis. Zo nemen Robert, zijn chef en Daisy, de secretaresse vrijaf, om amoureuze redenen, zodat Karel er alleen voorstaat. Als Frank, de razende echtgenoot van Daisy binnenstormt, Nicole, het liefje van Robert ten tonele verschijnt en een dame een klacht komt indienen over een beha, dan wordt het een heksenketel. Als Adeline, de date van Karel, dan ook nog eens inlichtingen komt vragen, dan is de chaos niet meer te vermijden.

 

Produktie 2017: Een Bruiloft

De Auteur: Johan Vandenbussche

De regisseur: Johan Vandenbussche

Het Stuk:

Dissegem, een dorp zoals er zo veel zijn in Vlaanderen.

Kelly trouwt (eindelijk ! fluisteren sommigen).

Met Bashkim ! (een schijnhuwelijk ! roddelen sommigen)

Iedereen van het dorp is uitgenodigd, voor een hapje en een drankje.

Santé !

Astrid, zus van de bruid, heeft een prachtig feest georganiseerd.

De plaatselijke harmonie levert de muzikanten.

Ambiance verzekerd ! En nog veel meer!

Eet! Drink! Dans! Lach!

De familie en vrienden van Kelly zullen er ook zijn, natuurlijk …

En dat gaan we geweten hebben!

Spelers:

Bashkim: Bartikowski Brajan

Fernand: Crampe Geert

Kelly: Devisch Sigrid

Astrid: Moyaert Charlotte

Willy: Ongenae Luc

Bruce: Snauwaert Christophe

Adèle: Vanoverschelde Nele

Ludo: Vanpaemel Kurt

Colette: Verlinden Nadine

Julie: Wintein Eline

René: Wintein  Filip

Foto-galerij:

Voorwoord

UIttreksel uit de publiciteitsbrochure 2018:

In tijden van keuzestress en shopgekte, willen we je een ultieme tip geven…Theater!

Ook dit jaar schenken we je elke avond een prachtig toneelpakketje dat je vol spanning mag uitpakken. Lint voor lint, personage voor personage,  hoe meer het cadeau prijsgeeft, hoe verder je wegzinkt in die heerlijke cocktail van emoties en plotwendingen.  Papier voor papier, dialoog na dialoog tot je plots bij dat verrassend einde komt.  Uiteindelijk geeft het spel al zijn geheimen prijs en is er weer een prachtige herinnering in jouw geheugen gegrift.

Ik geef toe, ik ben je als een platte commerçant aan het verleiden voor een gevoel dat je evengoed kan bereiken met tien beurten bij de lokale yogameester of door vijf witte chocoladeventen naar binnen te werken.  Alleen de indigestie achteraf hoeft u er bij ons niet bij te nemen, tenzij u natuurlijk iets te lang geniet van al het lekkers dat we in onze bar bieden.

Waarom dan toch ons nieuw toneelstuk kiezen?

  • Bij ons is alles mogelijk, op scene ontstaat een verhaal waarin het zalig verdwalen is.
  • We werken met het kruim van de West-Vlaamse theaterscene, van decorbouwer tot acteur, van regisseur tot baruitbater. Het zijn stuk voor stuk gereputeerde vakmensen.
  • We kunnen elk jaar rekenen op de geëngageerde steun van honderden sponsors.
  • Ons product is het resultaat van keiharde vrijwillige inzet en Spartaanse repetitiesessies.

Als ik nu nog teveel klink als de gemiddelde standhouder in de superbazaar, dan zijn we op de goeie weg.  Onze productie speelt zich namelijk af in zo’n grootwarenhuis en wel in de duistere achterkamertjes van die grote winkels.  De natuurlijke habitat van klerken, secretaressen en managers, waar balansen moeten kloppen en klachten klantvriendelijk behandeld worden.

We hebben er allemaal wel eens mee te maken, op het werk, in de vereniging, van onze vrouw,… of man natuurlijk.  Iedereen moet ze wel eens incasseren.  Een terechte klacht, een belachelijke klacht of een steeds terugkerende klacht waar je tot je grote frustratie niks kan aan verhelpen. Klachten waarover we onszelf niet beklagen bestaan niet…dacht je.  Op een toneelscene is alles mogelijk.  Onze klachten zullen jouw lachspieren aanscherpen en je traanklieren prikkelen.  Verwacht je aan groteske intriges, hartverwarmende misverstanden, bh’s, verwarde vrijgezellen, oude foto’s en paspoppen.

Kortom een ontspannende avond met hoog risico op onophoudelijke lachstuiten.  Kom achteraf niet klagen!

De supermarkt is gesloten, de theaterdeuren zijn open, kom dat zien, kom dat horen!

Peter Devisch

Jeugdproductie 2003: The Canterbury Tales

Affiche Canterbury Tales

De Auteur: Geoffrey Chauser

De regisseur: Henk Devynck

Het Stuk:

The Canterbury Tales is een reeks van verhalen verteld door een groep pelgrims op hun weg van Southwark naar Canterbury om het schrijn te bezoeken van de Heilige Sint Thomas à Becket.

De thema’s van deze vertellingen variëren, ze handelen over liefde, bedrog, gierigheid en hebzucht.  Ook de figuren die voorkomen zijn zeer divers, van Koning en Koningin tot simpele boer.

Sommige van deze verhalen zijn ernstig, anderen zijn dan humoristisch, maar bovenal zijn ze zeer precies in het beschrijven van het goede en het kwade in het menselijk karakter.

Het oorspronkelijke Engels stuk werd door Eric Goyvaerts vertaald en bewerkt in het Nederlands, en kreeg de titel:” Busje komt zo”.

Het jeugdtheater heeft een selectie gemaakt van de meest humoristische verhalen. De verhalen zelf hebben we behouden, de verbindingsstukjes daarentegen hebben we aangepast aan onze jongeren, een bende speelpleinkameraden die zichzelf “The Gang” noemt.

The Gang – Deel 1:  De vrouw van Bath

The Gang – Deel 2:  De herbergwissel

Pauze

The Gang – Deel 3: Calandrino de domme schilder

The Gang – Deel 4

De Spelers:

 

 

Foto’s: